Kim są Dorosłe Dzieci Alkoholików?

Dorosłe Dzieci Alkoholików to osoby, które dorastały w dysfunkcyjnych domach, gdzie dominował alkohol. Osoby te z reguły nie otrzymały uwagi i wsparcia emocjonalnego, których potrzebowały w kluczowym okresie rozwoju w swojej młodości. Zamiast tego były zajęte dysfunkcyjnym zachowaniem rodzica. Dlatego często jest im trudno zrozumieć, że mogą, a nawet powinny zaspokajać swoje potrzeby jako dorośli. Należy podkreślić, że Dorosłe Dzieci Alkoholików nie są jednak wyzute z emocji – są emocjonalne, wrażliwe na potrzeby innych osób, lecz często z niezagojonymi ranami w sercu. 

Osoby te mogą mieć problem w nawiązywaniu zdrowych, opartych na zaufaniu relacji, w których nasze „ja” jest istotne Są to osoby z reguły bardzo wrażliwe, stąd łatwość w zranieniu ich. Często również mają trudności w odczuwaniu przyjemności i czerpania radości dla siebie. Nie pozwalają sobie także na prawdziwe emocje, wypierają uczucie smutku, strachu i złości. Nadmiernie rozwinięte poczucie odpowiedzialności sprawia, że zazwyczaj łatwiej jest im zajmować się innymi niż sobą. Borykają się z bardzo niskim poczuciem własnej wartości. Wysoka emocjonalność i poczucie odpowiedzialności za drugą osobę sprawiają, że osoby te często nie wyznaczają granic w związkach. Rolą partnera jest pokazanie, jak powinna wyglądać zdrowa relacja. Taka, w której obydwie strony czują się bezpieczne i kochane.

Relacje i związki z DDA

Jako dzieci uczymy się naszego zachowania na wzór naszych rodziców. Nasze wyobrażenia o tym, co jest zdrowe, normalne i oczekiwane, są ściśle splecione z tym, co obserwujemy w okresie dorastania. Kiedy jeden rodzic zmaga się z alkoholizmem, może to spowodować wypaczone postrzeganie tego, jak powinna wyglądać dynamika związku. DDA dorastały, absorbując zachowanie rodzica, który mógł mieć częste wahania nastroju, był niewiarygodny, nie wyrażał miłości lub był często nieobecny w życiu dziecka. Właśnie dlatego DDA mogą doświadczać trwałych skutków w ich własnych, bliskich relacjach, takich jak np.:

• głęboko zakorzenione problemy z zaufaniem,
• ciągłe uczucie niepokoju,
• poczucie życia „jak za szybą” (niemożność okazania emocji – w stosunku do siebie, jak i do partnera); nastawienie „powinien się domyślić”,
• nadwrażliwość na zachowanie partnera. DDA często stają się nadwrażliwe na potrzeby innych ludzi, co oznacza, że ​​stawiają potrzeby wszystkich innych przed własnymi. Trudno zbudować zdrowy związek, gdy zapomina się o własnych potrzebach,
• ciągłe przejmowanie się. W osoby z DDA są bardzo krytyczne, ale względem siebie. Oznacza to, że nawet najdrobniejszy błąd będzie dla nich katastrofą. To w sobie zwykle szukają winy. To ważny sygnał dla partnera, aby być wyrozumiałym,
• nieustająca potrzeba aprobaty. DDA z uwagi na niskie poczucie własnej wartości poszukują aprobaty w oczach innych. Potrzebują dobrego słowa i komplementów.

Jesteś w związku z DDA? Pracuj nad budowaniem zaufania poprzez zwiększoną intymność i komunikację, a także miłe, drobne gesty. Zapytaj swojego partnera, czego potrzebuje i pomóż. Na początku związku nie każdy będzie chciał dzielić się swoją przeszłością w obawie przed odrzuceniem, stopniowo jednak buduje zaufanie. Jeśli jesteś w takiej relacji, nie bój się prosić o profesjonalną pomoc. Nie musisz samodzielnie pokonywać trudności.

Artykuł Trudności Dorosłych Dzieci Alkoholików w budowaniu głębokich relacji i związków pochodzi z serwisu Mentaris.

Każda z poniższych kwestii może utrudnić znalezienie spokoju i równowagi. Oto najważniejsze z nich:

• Są nadmiernie wrażliwi na potrzeby innych ludzi: DDA od najmłodszych lat często opiekowali się młodszym rodzeństwem, czy rodzicami czując odpowiedzialność za ich los. Ta cecha pozostaje z nimi na wiele lat. DDA są wyczuleni na potrzeby innych osób, nawet kosztem samych siebie. 
• Nie uwzględnienie swoich potrzeb: Dzieciństwo zwykle kojarzy nam się z zabawą i beztroską. Niestety, wiele dzieci alkoholików nie było w stanie dobrze się bawić ani odpoczywać z powodu odpowiedzialnej roli, jaką musiały przyjąć. W dorosłym życiu zwykle przekłada się to na poczucie, że nie zasługują na dobrą zabawę.
• Są bardzo krytyczni wobec siebie: Dzieciom może być trudno uświadomić sobie, że nie są odpowiedzialne za zachowanie rodziców. Mogą być świadkami zachowania starszych i obwiniać się za nie, np. za awantury. DDA często są dla siebie bardzo surowe. Mają empatię dla innych, jednak brak jej dla nich samych. 
• Chcą wszystkim dogodzić: DDA mają trudności z realizacją i często nadmiernym zaangażowaniem w pracy i życiu domowym, a także w relacjach osobistych. Chociaż czują potrzebę dbania o wszystkich i wszystko wokół nich, trudno im będzie wywiązać się ze swoich wszystkich zobowiązań.
• Nieustannie dążą do aprobaty: Wiele dzieci alkoholików rzadko lub nigdy nie otrzymywało wsparcia lub aprobaty w okresie dorastania. Sprawia to, że zyskują poczucie własnej wartości dzięki aprobacie innych ludzi.
• Zachowanie impulsywne: Dorosłe dzieci alkoholików (DDA) często impulsywnie dokonują wyboru lub reagują na sytuację, nie zastanawiając się nad konsekwencjami ani nie rozważając innych opcji. Ostatecznie oznacza to, że spędzą dużo czasu, próbując naprawić wynikające z tego problemy i/lub ukryć konsekwencje
• Izolacja: DDA często czują, że różnią się od wszystkich wokół nich, a wielu uważa, że ​​w rezultacie albo nie mogą funkcjonować z innymi ludźmi, albo że należy im zapewnić specjalne traktowanie i ulgi za zachowania dysfunkcyjne, co może utrudniać utrzymywanie pozytywnych relacji. To poczucie izolacji może być ogromnym wyzwalaczem agresji. 
• Nadmierna reakcja na zmiany pozostające poza ich kontrolą: nieproszona zmiana może być odbierana negatywnie przez DDA. Zamiast poświęcić chwilę na przetworzenie potencjalnych pozytywnych aspektów prezentowanej zmiany lub skupienie się na tym, jak dostosować się i iść naprzód, reakcja jest często skrajną nadmierną reakcją, która ma charakter emocjonalny. 

Większość DDA cechuje duża wrażliwość i empatia. Często trudne dzieciństwo rzutuje na to, że nie radzą sobie ze swoimi emocjami. Dlatego tak ważne jest, aby mieli możliwość uzyskania pomocy u specjalistów. A dzięki temu osiągną równowagę, której tak wielu z nich potrzebuje.

Artykuł 8 cech charakteryzujących DDA pochodzi z serwisu Mentaris.

Brak stabilności

Stabilna sytuacja w domu i relacje rodzinne są niezwykle istotne w życiu każdego dziecka. W ten sposób dzieci (zwłaszcza małe) rozwijają poczucie bezpieczeństwa i zaufania oraz poznają otaczający je świat. W domu, w którym alkohol zmienia zachowanie rodziców, stabilność nie jest zachowana. Chociaż jest to oczywiście niezdrowe dla dorosłych, może być katastrofalne w skutkach dla rozwoju dziecka.

Dziecko jest przerażone, zdezorientowane i samotne, a odgłos otwierania drzwi, czy stłuczonej szklanki może wywoływać w nim paniczny lęk przed dalszymi konsekwencjami.

Trudne dzieciństwo

Zaprzeczanie jest tak silną częścią alkoholizmu, że utrudnia dzieciom wyjście z cienia bycia częścią rodziny alkoholików. Zniekształcone myślenie jest „integralną częścią choroby” i może zdominować dotknięte nią gospodarstwo domowe. Rodzice często nakazują dzieciom lub grożą im, zmuszając je do ukrywania haniebnego lub gwałtownego zachowania lub wręcz obalając pogląd, że coś jest nie tak.

Rodzice alkoholicy są tak zaabsorbowani swoim nałogiem, że zapominają o ważnych wydarzeniach (np. urodzinach, uroczystościach szkolnych, sportowych itp.). Dzięki doświadczeniu i obserwacji ich dzieci uczą się, że nie mogą wierzyć, ani ufać nikomu, a już najmniej swoim rodzicom. Zachowanie alkoholowe jest bolesne, ponieważ dziecko uczy się “zakopywania” wszystkiego, co czuje, aby nie naraziło się na gniew pijanej matki lub ojca. Z czasem oznacza to, że dzieci nigdy nie mają wolności wyrażania siebie i rozwijania swojej osobowości. Wreszcie, ciągłe zaprzeczanie nie tylko oznacza, że ​​dzieci prawdopodobnie będą milczeć na temat alkoholizmu (i swoich uczuć na jego temat); oznacza to również, że jest mało prawdopodobne jest, aby rozmawiali z rodzicami o czymkolwiek ważnym lub błahym. Rodzice alkoholicy nie są w stanie rozmawiać ze swoimi dziećmi o nawiązywaniu przyjaźni, rozwiązywaniu problemów z pracą domową ani podejmowaniu właściwych decyzji.

Dorosłe życie dzieci alkoholików 

W wyniku tego rodzaju wychowania u dzieci rodziców alkoholików może rozwinąć się depresja, lęk i inne podobne zaburzenia. Mogą nawet czuć, że są w jakiś sposób odpowiedzialni za picie i wynikające z tego zachowanie swoich rodziców, (czasem nawet nie zdając sobie z tego sprawy). Ciężar stresu może mieć charakter traumatyczny do tego stopnia, że ​​u takich osób pojawi się strach i nieufność wobec innych dorosłych i autorytetów. DDA miewają bowiem trudności z nawiązaniem bliskich przyjaźni i intymnych relacji. Niepokój wynikający z niemożności zrozumienia otaczającego ich świata może czasem oznaczać rozwój ich własnego problemu z piciem. Ta niezdolność do oddzielenia przeszłości od teraźniejszości jest powodem, dla których można powiedzieć, że ​​dorastanie w rodzinie alkoholików nie różni się od przerażających doświadczeń żołnierza na polu bitwy. Ani dla dziecka pijanych rodziców, ani dla weterana z bliznami bojowymi, pozostawienie za sobą tego rodzaju emocji i wspomnień nie przychodzi łatwo i naturalnie. 

Większość dorosłych dzieci alkoholików chce zapomnieć o swojej przeszłości. Niektórzy nigdy o niej nie mówią i zakładają, że mogą iść dalej i pozwolić jej odejść na zawsze. Cień niespokojnego dzieciństwa będzie za nimi podążać, dopóki nie znajdą odwagi, by się z nim zmierzyć. Proces wychodzenia z traumy, dorastania w niepewnym środowisku wymaga czasu, ale jest wart wysiłku. Po terapii DDA jakość życia ulega znacznej poprawie – porzucane są stare wzorce, eliminowane negatywne mechanizmy, a życie staje się po prostu bardziej satysfakcjonujące. 

Artykuł Dorosłe Dzieci Alkoholików – w jaki sposób dzieciństwo wpływa na ich życie? pochodzi z serwisu Mentaris.