Nie tylko mężczyźni

W ostatnim czasie wzrosła świadomość znaczenia płci w leczeniu i badaniach nad uzależnieniami od alkoholu, czy substancji zakazanych. Nie zawsze jednak tak było. Dopiero w latach 90. kilka organizacji amerykańskich ustanowiło wymagania dotyczące włączenia kobiet jako uczestników badań nad uzależnieniami. Od tego czasu naukowcy mogli przyjrzeć się różnicom w uzależnieniu między dwoma płciami. Jakie wnioski wysnuli? Mężczyźni częściej nadużywali nielegalnych substancji i alkoholu. 11,5% mężczyzn w wieku powyżej 12 lat korzystało z nich regularnie, a w przypadku kobiet liczba ta oscylowało wokół 6,4%. Jednak to właśnie kobiety zazwyczaj trafiały na izbę przyjęć lub umierały z powodu przedawkowania.

Uzależnienie, a uwarunkowania

Zależności między płcią a ryzykiem uzależnienia wynikają z uwarunkowań biologicznych i socjologicznych. Wielu badaczy tłumaczy je wpływem społeczeństwa – np. presją robienia kariery, koniecznością skupienia się na dzieciach, piętnowaniu niektórych zachowań, czy angażowaniu się w toksyczne relacje z obawy przed samotnością. Drugą kwestią są różnice biologiczne dotyczące przede wszystkim produkcji testosteronu i estrogenu, a także średniej wielkości i składu ciała, które powodują, że substancje w różny sposób wpływają na organizm. Reakcja organizmu kobiety jest ściśle związana ze zmianami hormonalnymi w jej ciele. Jak wynika z badań prof. Vanya Quinones-Jenab z Rutgers University w Nowym Jorku, kobiety są najbardziej podatne na uzależnienie w okresie owulacji. Podczas owulacji niewielka dawka może wywołać silny efekt. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że kobiety zwykle mają bardziej rozbudowaną sferę emocjonalną i dużo częściej przeżywają poczucie winy, lęk czy miewają stany depresyjne. W rezultacie poszukują w alkoholu lekarstwa na problemy związane z sytuacją zawodową lub wynikające z odgrywania roli perfekcyjnej matki i żony. Właśnie dlatego łączą go np. z lekami uspokajającymi, na które niejednokrotnie otrzymują receptę od lekarzy pierwszego kontaktu. Z drugiej strony – alkohol złudnie pozwala zwalczyć im także poczucie samotności. Potrzeby takie jak: kontakt z innymi ludźmi, samorealizacja, czy bycie zauważonym przez członków rodziny są przez nie zepchnięte na dalszy plan.

Niekiedy w grę wchodzą też: tzw. syndrom opuszczonego gniazda (występuje w momencie gdy, dorosłe dzieci opuszczają dom rodzinny), przeżycie traumy (np. po śmierci osoby bliskiej) lub „niezagojone” rany z dzieciństwa.

Efekt? Rosnąca frustracja, która doprowadza do poczucia permanentnego zmęczenia, rozdrażnienia czy nawet problemów ze snem. Kobiety posuwają się wtedy do specyficznej formy „samoleczenia” i redukują nieprzyjemne stany emocjonalne przy pomocy alkoholu. 

Przełamując tabu – alkohol

Według GUS w Polsce jest od 600 tys. do 800 tys. osób uzależnionych od alkoholu. Liczbę pijących nadmiernie i szkodliwie określa się na około trzy miliony. Do tego należy dodać, że rocznie emituje się w polskiej telewizji ok. 2,5 tys. godzin reklam piwa (jest to najwyższy wyniki w Europie). Efekt? Przyszłe pokolenia dorosłych oswajają się z obecnością alkoholu w życiu codziennym. Z drugiej strony – zmienia się też podejście do tematu uzależnienia. Pakt milczenia powoli ustępuje zwiększaniu świadomości społeczeństwa i edukacji. Wizerunek osoby uzależnionej także ulega transformacji. Nie jest to już mężczyzna, z niższej klasy, źle wykształcony. Uzależnienie nie wybiera statusu społecznego, ani nawet płci. Kobiety w obawie przed doświadczeniem stygmatyzacji społecznej rzadziej przyznawały się do tego, że również walczą z uzależnieniem. Dobrym przykładem przełamującym tabu może być niedawno emitowany w kinach film „Zabawa zabawa” Kingi Dębskiej. Opowiada on historię pani doktor, prokurator i pracownicy korporacji. Wszystkie je łączy jedno – uzależnienie od alkoholu. Ta gorzka historia to sygnał, że sytuacja może dotyczyć każdego z nas. 

Pamiętajmy jednak, że wchodzenie w uzależnienie jest związane przede wszystkim z faktem używania substancji psychoaktywnych, a to nie jest zależne od płci.

Artykuł Płeć, a uzależnienie – czy są ze sobą związane? pochodzi z serwisu Mentaris.

Program Ograniczenia Picia – dla kogo?

Tę nowoczesną formę terapii kieruję przede wszystkim do osób, które:

• piją alkohol w sposób ryzykowny lub szkodliwy dla siebie i otoczenia,
• obawiają się, że w pewnym momencie mogą stracić kontrolę nad swoim zachowaniem i popaść w nałóg,
• używają alkoholu jak lekarstwa (piją, aby zasnąć, poczuć się pewniej lub uspokoić nerwy),
• chcą wypracować bezpieczny model używania alkoholu, bez konieczności decydowania się na abstynencję,
• nie mają zaleceń od lekarza, by całkowicie wyeliminować alkohol ze swojego życia, 
• czują potrzebę dokonania zmiany w swoim życiu w kontekście spożywania alkoholu.

Program Ograniczenia Picia – jak wygląda terapia? 

Spotkania odbywają się raz w tygodniu przez okres 12 tygodni (plus 4 spotkania kontrolne co kwartał). W trakcie spotkań m.in.: 

• określamy wspólnie, jakie sytuacje w dotychczasowym modelu spożywania alkoholu były szczególnie destrukcyjne i ryzykowne, 
• ustalamy limity spożycia alkoholu,
• pacjent uczy się jak monitorować swoje picie i wyeliminować ryzyko powrotu do destrukcyjnego wzorca picia.

Co istotne – POP każdorazowo dopasowuję do uczestnika. To właśnie pacjent, jego BEZPIECZEŃSTWO oraz KOMFORT stawiam na pierwszym miejscu. Metoda ta została zarekomendowana przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA). 

Skorzystanie z Programu wpływa na poprawę samopoczucia oraz lepszą jakość życia.

Zapraszam do kontaktu – w komfortowej atmosferze, zapewniając pełną anonimowość i empatię. Istnieje także możliwość podjęcia terapii online.

Cennik:

Program ograniczenia picia -180 zł /60 minut/12 spotkań co tydzień, 4 spotkania kontrolne co kwartał

Artykuł Program Ograniczenia Picia pochodzi z serwisu Mentaris.