3 etapy przechodzenia kryzysowej sytuacji

Kryzys rodzinny podzielić można na trzy, następujące po sobie etapy: początek, dezorganizację i reorganizację.

Etap 1: Początek kryzysu i coraz większa świadomość, że kryzys miał miejsce. Pierwszą reakcją może być niedowierzanie. Zadaniem na tym etapie jest zdefiniowanie problemu i stopniowe zaakceptowanie istnienia kryzysu.

Etap 2: Czas, w którym szok i niedowierzanie mogą uniemożliwić normalne funkcjonowanie lub myślenie. Jest to okres, kiedy rodzina jest w chaosie. 

Etap 3: Ma miejsce, gdy członkowie rodziny podejmują działanie. Rodzina reorganizuje się na nowym poziomie. Ten poziom może nie być podobny do starego i może być lepszy lub gorszy, ale prowadzi rodzinę w nowym kierunku.

Warto mieć świadomość, na którym etapie obecnie się znajdujemy, aby przygotować się na kolejny. W razie potrzeby dobrym pomysłem jest także rozmowa z bliskimi lub konsultacja ze specjalistą. 

Choroba w rodzinie – w jaki sposób należy traktować osobę chorą?

Najważniejsza kwestia – nie należy traktować osoby chorej, jakby była ubezwłasnowolniona. Ma prawo być smutna, wycofana z życia towarzyskiego, czy  nie radzić sobie okresowo z otaczającą ją rzeczywistością. Nie podejmujmy jednak rozmowy o chorobie lub o własnych uczuciach związanych z chorobą za jej plecami. Trudne rozmowy, łzy, lęk – to nie wstyd. Otwarta komunikacja pozwoli zachować równowagę, ale również pomóc zrozumieć chorobę i choremu, i Tobie. 

A co możesz już teraz zrobić dla siebie samego?

A co możesz już teraz zrobić dla siebie samego?

Aby poradzić sobie ze stresem, pamiętaj o tych kilku krokach: 

• Opracuj realistyczną perspektywę – po początkowym szoku zbadaj razem z chorym członkiem rodziny wszystkie możliwe opcje leczenia, skonsultujcie sprawę z kilkoma specjalistami, aby mieć jasny obraz sytuacji i możliwości. 
• Szukaj okazji do relaksu – postaraj się, aby tragedia całkowicie nie zdominowała Twojego świata – chodź do restauracji, kina, na spacer.
• Kontroluj niszczycielskie impulsy zamiast reagować na kryzys gniewem, nadużywaniem narkotyków / alkoholu lub wycofaniem emocjonalnym.
• Interweniuj na początku, a gdy pojawi się kryzys, postaraj się nie pogorszyć problemu.

Inne pomocne działania to: ćwiczenia, sen, kontynuowanie planów sprzed informacji o chorobie bliskiej osoby. 

Co istotne – wyeliminuj szkodliwe zachowania, które tylko pogarszają kryzys np. utrzymywanie uczuć w środku, tłumienie frustracji, zaprzeczanie czy unikanie problemu. Faktem jest, że choroba w rodzinie potrafi diametralnie zmienić funkcjonowanie domowników, lecz nie musi być to zmiana, która spowoduje chaos lub będzie źródłem kryzysu. 

Artykuł Choroba w rodzinie, a normalne funkcjonowanie pochodzi z serwisu Mentaris.